آن باعث تقويم دين و احياى سنّت مىگردد . و خالص گردان نيّت خود را در اين امور ، و متفرّد شو به تقويم و اصلاح نفس خودت ، تفرّد كسى كه مىداند كه مسؤول خواهد بود از آنچه كرده ، و مجازى خواهد بود به نيكويى كه كرده و مؤاخذ خواهد بود به بدى كه كرده . و به تحقيق كه گردانيده [ 190 ب ] خداى عز و جلّ دين را حرز كه از آفت نگه دارد ، و عزّ كه صاحب دين را غلبه و زيادتى دهد ، و رفيع و بلندمرتبه گردانيده كسى را كه پيروى دين كند و اعزاز دين به‌جا آورد . پس ، سلوك كن با رعيّت خود و هركه سياست و رعايت و تدبير امر او مىكنى [ به ] نهج دين و طريقهء هدايت . و اقامت كن حدود الهى را در اصحاب جرايم و گناهان بر منازل و مراتب استحقاق ايشان . يعنى ، از مرتبهء استحقاق و استيجاب « 1 » تعدّى و تجاوز به جانب افراط و تفريط مكن ؛ و تعطيل مكن حدود را و تهاون و تأخير مكن در سياست و عقوبت اهل عقوبت و مستحقّان تأديب و سياست ، چه تفريط و تقصير در اين امر مفضى به فساد شود و حسن‌ظنّ تو زايل گردد ؛ و عزم كن در اين ابواب بر سنن و قوانين معروفهء مسلّمه ، و از بدعتها و شبهه‌ها اجتناب كن تا دين تو سالم باشد و مروّت تو قائم باشد . و هرگاه معاهده كنى به امرى ، وفا به عهد خود كن و هرگاه وعده كنى به امرى ، در وفا كوش و هرگاه وعدهء چيزى كنى ، انجاز آن كن و قبول حسنه كن . و از عيب هر صاحب عيبى از رعيّت خود اغماض كن ، و ببند زبانت را از گفتن كذب و زور ، و صاحبان آن را مبغض باش ، و دور كن نمّام را كه اوّل فساد در امور تو در عاجل و آجل « 2 » نزديك ساختن دروغگو و جرئت بر دروغ است ، چه كذب سر گناه است و زور و نميمه خاتم گناه است ، چه صاحب نميمه به سلامت نمىماند و از جهت گويندهء آن دوستى كسى به سلامت نمىماند و جهت او امرى مستقيم نمىماند . و اهل صدق و صلاح را دوست‌دار ، و ضعيفان را ايمن‌دار ، و صلهءرحم به‌جا آور و به آن ابتغاى رضاى الهى و اعزاز امر او و التماس ثواب او و دار آخرت منظوردار . و احتياط كن از هوىها و ميلهاى بد و جور و ظلم و رأى خود را از اينها بگردان و

--> ( 1 ) . سزاوار شدن . ( 2 ) . « عاجل » به معنى حال و « آجل » آينده را گويند . مراد از عاجل ، جهان خاكى و در مقابل آن آجل ، آخرت است .